Ağır gelmeye başlamak

İnsan neden yazmayı bırakır? Ya da şöyle sorayım, bir dönem yazı yazmadan duramaz iken, şimdi yazıyla bir alakası olmayan biri gibi nasıl hisseder? Yalan olmasın, bu soruyu sormak bile zor geldi. Cevap vermek şurada dursun. Yinede bile bu yazıda, cevaplarını arıyor olacağım.

Bir dönem, her şey çok güzeldi. Yazı yazmadan geçirdiğim gün yoktu, sürekli kafamda kurgular akar giderdi. Samimi söylüyorum, düşündüğüm kurguların ağzımda bıraktığı tat hiçbir yemekle eş değer olamazdı. İnsanlar kurgularımı okuyordu, belki de hayatımda hiç görmediğim kadar insan, yeni bölümler bekleyip bir de bölüm gelmediği için bana sinirleniyorlardı. Bu heyecanı yaşamak bambaşkaydı. Düşünsenize, senin kalbinden akıp hikayeni oluşturan kelimeleri okumak için iki yüz küsür insan sırada bekliyor. Yorumlar yazıyorlar. Senin belki de yazarken, burada acaba ne tepkiler gelecek diye beklediğin yerden ayrı ayrı düşünceler çıkıyor.  Bazen gelen yorumlar düşündürücü oluyor, belki bazıları hikayenin seyrini bile değiştirmeye yetiyor. Hal böyle olunca hikaye yazmak benim için dünyanın en keyif veren olayı haline gelmişti.

Çocukluğumdan beri, belki de kendimi bildim bileli, yazı yazmaya ve kurgular üretmeye bayılırım. Hep bu böyle oldu. İlkokulda arkadaşlarımla oynadığımız oyunlarda bile kurgucu kişiliğimi yansıttan biri oldum. O zaman yazarlık hakkında çok bir fikrim yoktu, daha çok Çağan Irmak gibi yönetmen olmak istiyordum. Çünkü kurgu yapabilmenin yanında, kafamda sürekli sahneler canlanırdı. Arkafon müzikleri geçerdi zihnimde, yaşadığım her olay esnasında. Kadrajta o anın nasıl duracağını düşünürdüm. Ve bu yüzden basitti, yönetmen olmalıydım işte.

Hayatımı değiştiren nokta ise, en büyük ablamın kitaplığından rastgele bir kitap alıp onu okuduğum zaman değişti. Beş ya da altıncı sınıftayken kitap okumayı asla sevmeyen beni öyle bir raddeye getirdi ki, bu zamana kadar neden bunu yapmamışım ki oldum. Bir haftada beş kitap bitirdiğimi, dört yüz sayfalık bir kitabı iki ya da bilemediniz üç saatte bitirdiğim zamanları anımsarım. Kitap okudukça, kurgucu kişiliğim gerçek manada büyümeye başladı.

Artık insanlara baktığımda, onların yaşadıkları olay karşısında nasıl düşünebileceklerini anlamaya çalışıyordum. Atıyorum bakkala gittiğimde, kavga eden iki kadının kavgalarının neden bu raddeye geldiğini düşünüyordum. Ya da, düşen bir çocuğun ağlamadığında bunun sebebinin ne olduğunu anlamaya çalışıyordum.

Velhasıl kelam, önce kitap okumayı bıraktım. Ardından yazı yazmayı. İçimde, bana zor gelen adını koyamadığım şeyler vardı. Parmaklarımı klavyenin üzerine götürdüğümde artık içimden yazmak gelmiyordu. Dış dünyanın ağırlığı da olabilir bunun sebebi, belki de dinlenmem gerektiği. Kendimi sürekli bunlarla kandırıp durdum.

Sonra anladım ki dış dünya değil, ben kendime ağır gelmeye başladım.

Ağır gelmeye başlamak” için 2 yorum

  1. Sanırım bu durum ağır gelmekten daha iyi tabir edilemezdi. Çocukluk hayalin olan yönetmenlikle hala aranda o kadar mesafe olmasa da bir zamanlar yapmadan nefes alamadığın bir şeyi yapmayı bırakmak… Acı verici bir ağırlık. Bu konuyu daha bile anlatsan devamını merakla okurdum.

    Liked by 1 kişi

  2. İnsanlar büyüdükçe hayalleri küçülür mü? Henüz çocukken var ettiğimiz dünyalar ufalanmaya başlar mı ? Bunların cevabını her zaman merak etmişimdir. Büyüdükçe sorumluluklarımız artıyor, maddi kaygılar yaşıyoruz ve hayat koşullarına ayak uydurmak zorundayız. Gerçekleşemeyen hayaller reçel kavanozlarıyla birlikte raflara kaldırılıyor. Orada tozlanıyorlar, unutuluyorlar. İşte tam olarak o zaman yaptığımız her şey anlamsızlaşıyor ve kendi kendimize ağır gelmeye başlıyoruz. İçimizdeki hayalperest çocuk hayal kırıklığına uğruyor. Onun gönlünü almalıyız. Ben gelecekten geliyorum ve senin içindeki çocuk şu an çok mutlu, gönlü alınmış

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s